
De Palestijnse keffiyeh, ook bekend als een ‘kufiya’, ‘hatta’ of ‘shemagh’, is veel meer dan alleen het iconische zwart-witte ruitpatroon. De vierkante sjaal vindt zijn oorsprong in Irak en verspreidde zich door de Arabische wereld als traditioneel hoofddeksel in het Midden-Oosten en Noord-Afrika.
Toen de keffiyeh Palestina bereikte, kreeg hij een veel grotere betekenis dan elders. Tegenwoordig overstijgt hij grenzen, religie en gender en is hij uitgegroeid tot een internationaal symbool van solidariteit met de Palestijnse zaak.
Maar wat is het echte verhaal achter de keffiyeh? Hoe is deze hoofddoek zo’n rijke culturele en historische betekenis gaan dragen?

De Palestijnse keffiyeh is uitgegroeid tot een symbool van verzet voor Palestijnse mannen en vrouwen.
Wat is de Palestijnse keffiyeh?
De Palestijnse keffiyeh (ook wel kufiya, shemagh of hatta genoemd) is een zwart-wit geblokte hoofddoek. De keffiyeh kent vele vormen en gaat terug tot 3100 v.Chr. in Mesopotamië, meer bepaald in de regio Kufa in Irak.
In Palestina was het kledingstuk aanvankelijk alleen populair onder landarbeiders op het platteland – de fellahin. Doordat de stof ademde, beschermde de hoofddoek boeren doeltreffend tegen de felle zon en zandstormen. De meer stedelijke Palestijnen – de effendi – droegen daarentegen graag een rode vilten hoed, de tarboosh.
In de afgelopen eeuw is de keffiyeh populair geworden onder de Palestijnse bevolking in het algemeen. Hij duidt niet langer op sociale klasse, maar is uitgegroeid tot een symbool van de Palestijnse identiteit en het verzet.

De tarboesh, of fez, was populair onder de stedelijke Palestijnse bevolking.
Arafat droeg de keffiyeh over zijn schouder, in de vorm van de Palestijnse gebieden van vóór 1948.
De Hirbawi-fabriek is de laatst overgebleven producent van keffiyehs in Palestina.




























