
Onze grote broer en dierbaarste vriend
Vandaag rouwen we om het verlies van onze collega, een van de steunpilaren van onze fabriek en bovenal onze broer, Abu Yacoub.
Het is moeilijk onder woorden te brengen hoeveel verdriet de fabriek heeft overspoeld sinds we Abu Yacoub enkele weken geleden door ziekte verloren. Het voelt alsof we een deel van Hirbawi zelf zijn kwijtgeraakt, maar nog meer zijn we een broer verloren die ons tientallen jaren lang door alle pieken en dalen heen steunde.
De fabriek voelt nu zoveel zwaarder aan. Elke ochtend sinds Abu Yacoub ons heeft verlaten, begint met angst, omdat we weten dat we hem niet al aan de weefgetouwen aan het werk zullen aantreffen. Hij is er niet meer om de ochtendthee met ons te delen, verhalen uit te wisselen of tijdens de lange werkuren om onze grappen te lachen. We missen zelfs hoe geïrriteerd hij raakte als we onze telefoons gebruikten.
Onze hoofden draaien nog steeds vanzelf om hem te roepen als we iets nodig hebben, waarna we tot ons grote verdriet beseffen dat hij er niet is. Hoe moeten we ons aanpassen aan zijn afwezigheid, nadat hij meer dan 50 jaar lang een vaste aanwezigheid in ons dagelijks leven was?
Een liefdevolle grootvader en gepassioneerde vakman
Abu Yacoub stak zijn hart en ziel in deze plek. Hij kwam slechts vijf jaar nadat Hajj Yasser Hirbawi de fabriek had opgericht bij ons werken. Hij werd een van de mensen die bepaalden waar Hirbawi voor staat. Hij was geen familie van ons door bloed, maar in alle opzichten die ertoe deden was hij familie.
Abdo was zeer geliefd bij de gemeenschap vanwege zijn vriendelijke glimlach. Hij werd vaak aangezien voor een van de gebroeders Hirbawi, omdat hij al zo lang bij ons was.
Abu Yacoub zorgde ervoor dat onze kufiya’s de geest van Palestina naar de wereld uitdroegen. Zijn werk was niet alleen voor de fabriek – het was voor ons erfgoed, onze stem en de hoop op vrijheid.
Maar Abu Yacoub was veel meer dan alleen zijn werk. Hij hield van zijn kleine boerderij, waar hij vee en kippen hield. Hij was een trotse vader van twee zonen en acht dochters. En we zullen nooit vergeten hoeveel hij een hekel had aan schermen. Elke keer dat hij er een zag, zei hij: “Vervloekt zijn elektronische apparaten!” en lachte dan.
Abu Yacoub zal altijd het gezicht van Hirbawi blijven dat iedereen kent en liefheeft. Zijn afwezigheid is een wond die woorden niet kunnen helen.

De blijvende erfenis van Abu Yacoub
Terwijl we rouwen, vinden we opnieuw een doel: de erfenis van Abu Yacoub voortzetten. Abu Yacoubs liefde voor deze fabriek en zijn toewijding aan het levend houden van onze tradities zullen ons altijd inspireren.
Abu Yacoub, bedankt voor alles – je liefde, je kracht, je trouw. Je hebt een leegte achtergelaten die niemand ooit kan vullen, en we missen je meer dan woorden kunnen zeggen. Maar we weten dat je eindelijk de rust hebt gevonden die je verdient, na een leven vol veerkracht en hoop.
Je zult altijd onze broer, onze gids en een deel van de ziel van deze fabriek blijven. Rust zacht, Abu Yacoub. Je leeft voor altijd voort in ons hart.






























